Morgen zullen ze er weer aan moeten geloven ………. gezellig weer de hele dag met z’n tweeen achter in de auto. Vertrekken morgen voor een welverdiende vakantie naar Frankrijk. Na eerst een week in de Auvergne te verblijven, zullen we aansluitend verder trekken naar de Aquitaine.

                                    A Bientot !!

Voor de nieuwsgierigen onder ons ……… hierbij een kleine update van het project computerkamer. Wat tot een van de kleinste kamertjes van ons huis behoort, bleek uiteindelijk nog een flinke klus. Na een flink aantal uurtjes klussen is onderstaande foto het resultaat. Zoals een goede klusser betaamt zal er nog wel e.e.a afgewerkt dienen te worden, maar dit over een paar weken na een welverdiende vakantie.

Hieronder een foto van de computerkamer zoals hij was …..

En hier een foto’tje van het voorlopige eindresultaat …..

Waar Mila het eerst nog moest doen met een opgevouwen fleecedeken, heeft ze nu de beschikking over een heerlijk zacht schapenvelletje om de baas gezelschap te houden tijdens zijn werkzaamheden.

Mocht het project voltooid zijn, dan zal ik nog een foto plaatsen van het eindresultaat.

In ons geval was er dit keer sprake van het laatste. Wat gepland stond als een klusdag, eindigde uiteindelijk in een ziekenhuisopname.

Werd vrijdagmorgen rond een uur of zes wakker met een barstende hoofdpijn. Uit bed gegaan en twee tabletten Ibuprofen ingenomen. Aansluitend nog een paar uur geslapen, en rond 8.30 uur zonder hoofdpijn opgestaan. Om 9.15 uur de honden in de auto, om te vertrekken naar de dierenarts voor hun jaarlijkse APK. Tijdens deze autorit begon mijn onderlip licht op te zwellen. Naarmate de ochtend vorderde werd de zwelling steeds heftiger. Toch maar even bij de huisarts langs gegaan. Die heeft e.e.a bekeken, en concludeerde een allergische reactie op de eerder ingenomen Ibuprofen. Medicatie meegekregen, en de dringende boodschap dat indien de zwelling zou toenemen ik contact op moest nemen. Met als resultaat dat ik later op de middag de beste man weer de hand mocht schudden, en in overleg met de internist doorgestuurd werd naar het ziekenhuis voor verder onderzoek. Op de spoedeisende hulp verder onderzocht door dienstdoende arts, die even later kwam melden dat de internist me een nacht in het ziekenhuis wou houden ter observatie. Het gevaar bestond dat de zwelling na het uitwerken van de medicatie weer zou toenemen. Met als gevolg dat ik om 19.00 uur werd opgenomen in het ziekenhuis.   

Na een enerverende (lees : slapeloze) nacht op een zaal met 8 man/vrouw, kwam zaterdagochtend om 11.30 uur de behandelend arts. Hij concludeerde dat het toch een vertraagde allergische reactie is geweest op de Ibuprofen. Na verdere controle van de arts, mocht ik om 12.00 uur het ziekenhuis weer verlaten.

Hieronder nog een foto van onze "diklippige dames" …..

Vandaag maar weer eens begonnen aan een van mijn "projectjes" in huis. Om in de toekomst een beetje comfortabel te kunnen bloggen, kon de computerkamer wel een opknapbeurtje gebruiken. Van de week al bij de grote Zweedse meubelgigant op bezoek geweest, om een aantal nieuwe meubelstukken aan te schaffen. Hieronder even een foto’tje van de huidige situatie ……

Mila houdt de baas graag gezelschap, wanneer ik achter de computer zit. Wanneer het traphekje beneden openstaat, weten ze dat ze naar boven mogen. Jumah ploft dan meestal neer op bed, maar Mila nestelt zich graag onder het bureau.

Niet alleen voor de baas zal het comfortabeler worden, maar ook aan Mila is gedacht in de nieuwe situatie …..

Benieuwd naar het eindresultaat ?

Foto’s van de " nieuwe computerkamer " volgen spoedig !

Voor een heleboel mensen is het niet weggelegd, om je hond mee te kunnen nemen naar je werk. Helaas is dit bij ons ook het geval ……. voor beide partijen (baasjes/hond) zou het verre van ideaal zijn. Afgelopen week heb ik ze voor het eerst even meegenomen, aangezien ik nog wat werkzaamheden had te verrichten buiten de openingstijden om. 

Wat vliegt de tijd ……. ! Afgelopen week hebben we de vijfde verjaardag van Jumah en Sisan gevierd. Zoals traditiegetrouw hebben we ook dit jaar de verjaardag weer gezamenlijk gevierd. Na het koffie met gebak, een heerlijke wandeling in het Zwolse Bos met een tussentijdse versnapering op het terras van De Koerberg. Aansluitend gezellig met z’n allen gegeten om het geheel feestelijk af te sluiten. Hopen dat we nog veel van deze gezellige verjaardagen mogen meemaken ….. !!

Hieronder een foto’tje van beide feestvarkens

Tijdens onze zoektocht naar een tweede hond, hebben we ons serieus verdiept in de Cane Corso. Uiteraard zijn we tijdens onze zoektocht ook terecht gekomen op een Cane Corso forum. Een heleboelinformatie gekregen en genoten van de mooie foto’s van prachtige exemplaren. Vooral van de foto’s van Anita Kuiper, fotografe en eigenaresse van twee Cane Corso’s . Onlangs is ze bij ons geweest om Jumah en Mila op de gevoelige plaat vast te leggen. Voor meer foto’s van haar honden/werk, zie www.italianguardian.nl of www.eyedea.nl 

Hieronder een paar foto’s van onze dames …

Vorig weekend hebben we op uitnodiging van de baasjes van Sisan (zusje Jumah), samen met hun een weekend doorgebracht in  Frankfurt. Zij pasten daar op het huis en de 2 sharpei’s (Yup en Barbie-Gin) van hun dochter/schoonzoon tijdens hun vakantie.

Dus vrijdagmorgen bepakt en bezakt op weg naar Frankfurt. Na een voorspoedige reis, kwamen we rond de middag aan in Kronberg. Het onderkomen voor het weekend, overtrof al onze verwachtingen. Dochterlief bleek met haar gezin in een riante vrijstaande villa met een grote afgesloten tuin aan de rand van Frankfurt te wonen. Vanuit de tuin had je een schitterend uitzicht over “het financiële hart” van Duitsland.

Na een hartelijke ontvangst, hebben we eerst de honden met elkaar laten kennismaken op neutraal gebied.. Jumah en Sisan waren in ieder geval door het dolle heen toen ze elkaar weer zagen. Het blijft een genot om te zien hoe goed deze beide dames het met elkaar kunnen vinden.  Prachtig ook om te zien dat de honden het zo goed met elkaar konden vinden. Alhoewel ze elkaar al wel een keer hadden ontmoet, blijft het toch altijd even afwachten hoe de honden op elkaar reageren

Na de middagwandeling belanden we eigenlijk steevast voor de openhaard met een hapje en drankje. De honden vonden meestal een plek in onze dichte nabijheid ……

Veel gewandeld, lekker gegeten, heleboel gezelligheid en vooral genoten van de aanwezigheid van zes vertegenwoordigers van het door ons zo geliefde ras.  Hieronder nog een paar foto’s van een  bijzonder geslaagd/gezellig weekend  ……… 

Nelson

Sisan

Nelson (achtergrond Barbie-Gin)

He Nelson, hoe kom jij nou buiten !!

Met z’n allen voor de schuifpui …..

Van voor naar achter :   Mila, Nelson, Jumah, Sisan, Yup en Barbie-Gin

Jumah (links) & Sisan (rechts)

Jumah (links) & Sisan (rechts)

Zijn nu bijna ruim 2 maanden verder, en zijn zeer tevreden over het herstel van Jumah na haar kruisbandoperatie. Verder verslag volgt spoedig …….

Hadden dinsdag 5 augustus 2008 om 13.30 uur een afspraak bij de Tweede Lijn in WIlhelminaoord voor een controle van Jumah haar poot. Op doorverwijzing van onze dierenarts zijn we bij deze kliniek terecht gekomen. Na ons te hebben gemeld, en de gegevens van Jumah te hebben doorgegeven, kwam de arts Hans Nieuwendijk ons al halen bij de balie. In de behandelkamer aangekomen, nam hij Jumah van mij over en verzocht mij te gaan zitten. Hij wou Jumah graag even zelf onderzoeken. Was even met stomheid geslagen, dit was nl. de eerste dierenarts die dit ooit tegen mij heeft gezegd. Hij ging op zijn knieeen bij haar zitten, koppelde haar riem los en sprak haar liefkozend toe. Jumah moest er in eerste instantie weing van weten, maar nadat de dierenarts haar een paar keer had toegesproken en onder haar kin had geaaid was het ijs gebroken. Normaal gesproken moet Jumah niet zoveel van dierenartsen hebben, maar deze benaderde haar op een hele relaxte manier en mevrouw liet gedwee alles toe.

Hij constateerde al vrij snel dat haar voorste kruisband gescheurd is. Deze analyse was gebaseerd op de dikte van de knie, de mate waarin Jumah haar poot wou belasten en het voelen van een "lichte" verschuiving tussen dijbeen en scheenbeen. Na een korte anatomieles, heeft hij de diverse mogelijkheden uitgelegd. Zo gaf hij aan dat er meer als honderd manieren zijn waarop een hond aan zijn/haar knie geopereerd kan worden. Hebben een aantal opties doorgenomen, waaronder de klassieke methode en TPLO en TTA. Hij adviseerde ons voor Jumah om de kruisband te laten herstellen middels de klassieke methode. Dit houdt in dat ze operatief een snede in haar poot zullen maken, waarna ze de knie kunnen opereren. Ze zullen dan van een reepje spierweefsel uit haar bovenpoot een nieuwe kruisband maken en de gescheurde kruisband hier mee vervangen. Aangezien Jumah er al een poosje mee loopt, is de kans aanwezig dat de meniscus ook gedeeltelijk of misschien helemaal beschadigd is. Maar dit zouden ze pas kunnen zien bij een operatie.

Verder hebben we uitgebreid de TPLO en TTA operaties besproken. Hij gaf hierbij aan dat deze opties ook goed toe te passen zijn. Deze methode wordt veel toegepast op de grotere hondenrassen als bv. SInt Bernard, Deense Dog. Bernen Sennen etc. Hij was van mening dat het gebruik van de klassieke mehode bij een sharpei voldoende zou moeten zijn. Exacte gegevens over TPLO en TTA  operatie, is te vinden op : WHG dierenartsen   

Na veel wikken en wegen, hebben we besloten om Jumah middels de klassieke methode te laten opereren bij De Tweede Lijn in Wilhelminaoord.